این شعر را آقا در جواب شعر معروف حضرت امام(من به خال لبت ای دوست...) سروده اند.

که با خود گفتم برایتان بنویسم.

تو که خود خال لبی از چه گرفتار شدی

تو طبیب همه ای از چه تو بیمار شدی

تو که فارق شده بودی ز همه کون و مکان

دار منصور بریدی همه تن دار شدی

عشق معشوق و غم دوست بزد بر تو شرر

ای که در قول و عمل شهره بازار شدی

مسجد و مدرسه را روح و روان بخشیدی

وه که بر مسجدیان نقطه پرگار شدی

خرقه پیر خراباتی ما سیره توست

امت از گفته در بار تو هشیار شدی

واعظ شهر همه عمر بزد لاف منی

دم عیسی مسیح از تو دیدار شدی

یادی از ما بنما ای شده آسوده ز غم

ببریدی ز همه خلق و به حق یار شدی

 _{بسیجی عاشق کربلاست}

_{وکربلا را تو میندیش که شهراست در میان شهرها} 

_{ونامی است درمیان نام ها...}

_{نه :کربلا حرم حق است}

_{وهیچ کس راجزیاران امام حسین علیه السلا م راهی به سوی حقیقت نیست ...}

                                                                                         _{شهید سید مرتضی اوینی}

_{کاش دستم به شش گو شه می رسید}

قال رسول الله : خلق الله نور فا طمه قبل ان یخلق ا لا رض و السما ء
 

خو اهی ار بگذاردت آنگو نه تا ثیری حجاب

باید از زهرای مر ضیه فراگیری حجا ب

نیست پو شش و پژه زنهای زیبا و جوان

بلکه باشد زینت هر با نوی پیری حجاب

پوشش هر گز نیست ما نع در تکا ملهای زن

که ندارد هیچگو نه جرم و تقصیری حجا ب

 برحذر سا زد زچشم اجنبی اندام تو

گر بگیری شیوه زهرا و بپذیری حجاب

هذا ما او صت به فا طمه بنت رسو ل الله .. و هی تشهد ان لا اله الا الله .. و ان محمد ا رسول الله .. ان الجنه حق و النار حق .. و ان السا عه آتیه لا ریب فیها .. و ان الله یبعث من فی القبور ..